Itsasoko onena hautatzen dugu
Gure kontserba guztiak prestatzeko, arrantza-aldiko arrainak exijitzen ditugu, eta arrantza-tresna tradizionalak errespetatuz harrapatu direnak.
Onaren artean, onena
Desde hace varios siglos, las embarcaciones de los puertos cantábricos se hacían a la mar empleando pequeños botes de remos y vela para capturar el Bonito del Norte Thunnus Alalunga con el arte del curricán o de la cacea, una técnica de pesca con anzuelo. Esta práctica fue la más utilizada, hasta que a mediados de este siglo irrumpió la técnica del cebo vivo.Mientras que las flotas gallegas y asturianas pescan principalmente con la técnica del curricán, las del País Vasco y Cantabria emplean el cebo vivo. Dos artes tradicionales que utilizan la caña y el anzuelo, y que permiten pescar el Bonito del Norte uno a uno, seleccionando aquellos ejemplares de mejor calidad.
Gure arrantza-teknikak
Inguraketa-arrantza
Antxoa, tradizionalki, inguraketa-arrantzaren bidez harrapatzen da, modu selektiboan eta ingurumena errespetatuz. Itsas azalean edo sakonera ertainean arrain-sardak osatzen dituzten arrainak harrapatzean datza teknika hau. Antxoa-sarda aurkitutakoan, sarea gertu askatzen da hura inguratzeko, eta behealdetik ixten da.
Xaxiango arrantza
Hauxe da teknikarik zaharrena, eta euskal flotaren gehiengoak erabiltzen duena. Atunontziek amuak dituzten poste luzeak zabaltzen dituzte bi aldeetan, atunek kamuflatutako amuen arrastoa jarraitzeko eta amuari kosk egiteko. Ondoren ontzian sartzen dituzte, eskuz, txirrikekin lagunduta.
Beita biziko arrantza
Kopuru handiagoa harrapatzen da, baina tripulazio handiagoa behar du. Itsasontziek antxoa eta berdela arrantzatzen dute, eta bizirik uzten dituzte itsasoko ura duten haztegietan, ondoren beita gisa erabiltzeko. Hegaluze-sarda aurkitutakoan, itsasontzia gainean kokatzen da, eta marinelak itsasoa ‘mazitzen’ dute itsasontziaren ondoan beita bizia jaurtiz.